با گذشت زمان، بسیاری از ساختههای بشر از بین میروند؛ کتابها فرسوده میشوند، حافظههای دیجیتال آسیب میبینند و حتی سنگها نیز در برابر فرسایش دوام نمیآورند. اما دانشمندان به مادهای درون خود موجودات زنده توجه کردهاند که شاید بتواند به عنوان یکی از ماندگارترین حاملهای اطلاعات عمل کند. دیانای که در اصل وظیفه ذخیره اطلاعات زیستی بدن موجودات را بر عهده دارد، به دلیل ساختار فشرده و ظرفیت بالای ذخیرهسازی، میتواند برای نگهداری اطلاعات انسانی نیز مورد استفاده قرار گیرد. پژوهشگران با تبدیل دادهها به توالیهای بازهای دیانای، امکان ثبت پیامهای غیرزیستی در این مولکول را بررسی کردهاند؛ روشی که شاید روزی بتواند بخشی از دانش و میراث تمدن بشر را برای آیندگان، حتی در جهانی بدون انسان، حفظ کند. جزئیات را با ترجمه اختصاصی تابناک ببینید.