کانگباشی، منطقهای شهری در اوردوس در مغولستان داخلی چین، سالها بهعنوان یکی از مشهورترین «شهرهای ارواح» جهان شناخته میشد؛ مجموعهای عظیم از برجهای مسکونی، مراکز فرهنگی، خیابانهای عریض و زیرساختهایی که برای جمعیتی بسیار بیشتر از ساکنان واقعی آن ساخته شده بود. هنگام مطرح شدن این شهر در رسانههای بینالمللی در حوالی سال ۲۰۱۰، گزارشها از حضور تنها چند ده هزار نفر در منطقهای حکایت داشتند که ظرفیت آن صدها هزار نفر برآورد میشد. ساخت کانگباشی را میتوان در بستر مدل رشد چین در آن دوره دید؛ ترکیبی از شهرنشینی سریع، سرمایهگذاری گسترده دولتهای محلی در زیرساخت و رونق بازار املاک. افزایش ثروت اوردوس بر پایه ذخایر زغالسنگ و انرژی نیز منابع لازم برای چنین پروژهای را فراهم کرد. همزمان، ملک برای بخش بزرگی از طبقه متوسط چین به یکی از مهمترین ابزارهای سرمایهگذاری تبدیل شده بود و همین مسئله باعث میشد حتی بسیاری از واحدهای خالی نیز خریدار داشته باشند. با این حال، تصویر کانگباشی بهعنوان شهری کاملاً خالی دیگر چندان دقیق نیست. جمعیت این منطقه در سالهای بعد افزایش یافت و دولت نیز با انتقال ساکنان مناطق روستایی و توسعه فعالیتهای اقتصادی تلاش کرد آن را پرجمعیتتر کند؛ گزارشی در سال ۲۰۱۷ جمعیت دائمی آن را حدود ۱۵۳ هزار نفر اعلام کرده بود. بنابراین کانگباشی بیش از آنکه داستان یک «شهر متروکه» باشد، نمونهای افراطی از ساخت شهر پیش از شکلگیری تقاضای واقعی برای سکونت در آن است. در این ویدیو جزئيات بیشتر درباره این شهر را با ترجمه اختصاصی تابناک ببینید.