اکبر مرد از بس‌ که جان ندارد...

به قول اکبر عبدی در فیلم «مادر» ساخته علی حاتمی که می‌گوید: «مادر مرد از بس که جان ندارد»، می‌شود این تیتر را برای خودش استفاده کرد که: «اکبر مرد از بس که جان ندارد». عباس یاری-منتقد:  به قول اکبر عبدی در فیلم «مادر» ساخته علی حاتمی که می‌گوید: «مادر مرد از بس که جان ندارد»، می‌شود این تیتر را برای خودش استفاده کرد که: «اکبر مرد از بس که جان ندارد». اکبر عبدی برای جامعه ایرانی به‌عنوان یک هنرمند، مثل عضوی از خانواده بود. با همه نقاط ضعف و قدرتش، با همه شیرینی، شیطنت، غمخواری و لحظه‌هایی که کودکی، نوجوانی، جوانی و حتی پیری را بازی کرد، با همه آن شوخی‌ها، اشک‌ها و لحظاتی که برای جامعه‌اش دلسوزی کرد و تماشاگرانش را در سالن‌های تاریک خنداند، گریاند و حالشان را خوب کرد تا باقی بازی‌های مثال‌زدنی‌اش که چه بچه بود، در «محله برو‌بیا» و «محله بهداشت»، چه استوار دیکتاتور در «ای ایران» یا زن‌پوش در «آدم‌برفی» و چه رزمنده‌ای در جبهه یا روحانی و... رد‌پا و یادش در خاطرات همه ما ماندگار شده است.