خطا در بارگذاری تصویر
چند سالی است که اعتراضات در ایران هم فاصله زمانی بینشان کمتر شده و هم شعارهای معترضان رادیکالتر شده است. البته اعتراضات مردمی تقریبا در همه جوامع وجود دارد، ولی آنچه مهم است، اول شناخت درست ماهیت آنهاست و دوم شیوه برخورد با آنها. زمانی که شناخت یا تفسیر و تحلیل از چنین پدیدههایی مبنای تصمیمگیری و اقدام باشد، اهمیت موضوع دوچندان میشود. در موضوع اعتراضات، یک اشتباه خطرناک برای سیاسیون بحث روایتگری است. باقر قائمی-دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تهران: چند سالی است که اعتراضات در ایران هم فاصله زمانی بینشان کمتر شده و هم شعارهای معترضان رادیکال‌تر شده است. البته اعتراضات مردمی تقریبا در همه جوامع وجود دارد، ولی آنچه مهم است، اول شناخت درست ماهیت آنهاست و دوم شیوه برخورد با آنها. زمانی که شناخت یا تفسیر و تحلیل از چنین پدیده‌هایی مبنای تصمیم‌گیری و اقدام باشد، اهمیت موضوع دوچندان می‌شود. در موضوع اعتراضات، یک اشتباه خطرناک برای سیاسیون بحث روایتگری است. اینکه ‌چنین پدیده‌های پیچیده اجتماعی را به خیال خود با روایتگری باب میل‌مان تفسیر و تعریف کنیم و به‌صورت فراگیر و انحصاری قرائت خود را واقعیت و مبنای تصمیم‌گیری و اقدام قرار دهیم، خطرناک است. این پدیده بیش از گذشته نیازمند فهم دقیق و واقعی و پرهیز از تحلیل‌های کلیشه‌ای است؛ چراکه ممکن است هزینه‌هایی جبران‌ناپذیر‌ بر یک جامعه تحمیل کند. زمانی که ما می‌خواهیم چنین پدیده‌هایی را تحلیل کنیم، می‌توانیم آن را در چارچوب دو پارادایم علوم سیاسی و علوم سیاست‌گذاری تحلیل کنیم؛ به زبان دیگر، ببینیم سیاسی هستند یا سیاستی. ۱. خاستگاه سیاسی