شش ماه جنگ برای ایران نه یک پیروزی روشن ساخته و نه به شکست قطعی انجامیده است. خسارتهای نظامی و اقتصادی جدی بودهاند، فشار بر کشور افزایش یافته و بخشی از ظرفیتهایی که طی سالها برای بازدارندگی ساخته شده بود، آسیب دیده است. در مقابل، آمریکا و متحدانش نیز نتوانستهاند فشار نظامی و اقتصادی را به نتیجه سیاسی نهایی تبدیل کنند. ایران همچنان ابزارهایی برای ادامه مقاومت و تحمیل هزینه دارد، اما این واقعیت نباید با داشتن «دست بالا» اشتباه گرفته شود. شاید مهمترین پرسش برای تهران اکنون همین باشد: در چنین وضعیتی، ادامه جنگ چه چیزی به موقعیت ایران اضافه میکند و چه چیزی از آن کم میکند؟
