خطا در بارگذاری تصویر
سرانجام درگیریهای پراکنده بین ایران و آمریکا که عموما ناشی از تفسیر متفاوت دو طرف از وضعیت تنگه هرمز در تفاهمنامه پایان جنگ (موسوم به تفاهمنامه اسلامآباد) بود، ابعاد بزرگتری به خود گرفته و در عمل به درگیریهای گستردهتر و تعلیق موقت اجرای تفاهمنامه انجامید. سرانجام درگیری‌های پراکنده بین ایران و آمریکا که عموما ناشی از تفسیر متفاوت دو طرف از وضعیت تنگه هرمز در تفاهم‌نامه پایان جنگ (موسوم به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد) بود، ابعاد بزرگ‌تری به خود گرفته و در عمل به درگیری‌های گسترده‌تر و تعلیق موقت اجرای تفاهم‌نامه انجامید. این شرایط هرچند برای عامه مردم و نیروهای سیاسی، نگران‌کننده است، اما متأسفانه موجب رضایت خاطر گروهی از فعالان سیاسی و رسانه‌ای شده که ظاهرا تشدید برخوردها را نتیجه مذاکره و عقد تفاهم‌نامه با آمریکا دانسته و با اعلام مرگ تفاهم‌نامه، تبلیغات وسیعی را علیه دیپلماسی با آمریکا به راه انداخته‌اند. این در حالی است که نگاهی به روند حوادث نشان می‌دهد که علاوه بر تفاوت در ماهیت جنگ رمضان با درگیری‌های فعلی، می‌توان هماهنگی کاملی را بین تحرکات نظامی و سیاسی در روند حوادث مشاهده کرد. از این‌رو ضروری به نظر می‌رسد که با مرور روند حوادث، ماهیت درگیری‌های فعلی را روشن کرده، نسبت آن را با تقابل‌های پیشین با آمریکا تبیین کنیم تا مشخص شود که ما در چه فضایی به سر می‌بریم و نسبت این فضا با اتمسفر روزهای پیش از شروع جنگ رمضان چیست؟ همچنین در این روند می‌توان به این پرسش هم پاسخ داد که آیا توافق آتش‌بس شکست خورده است؟ در نهایت اینکه در شرایط فعلی نقش و کارکرد تفاهم‌نامه اسلام‌آباد چیست؟ همان‌گونه که همه می‌دانیم و امروز بر سر آن توافق تقریبا جامع وجود دارد، آمریکا در 9 اسفند 1404 در حالی به ایران حمله کرد که بنا بر دلایل متعددی (که تحولات سیاسی و نظامی در لبنان و سوریه در محور آن قرار داشت) ایران را در ضعیف‌ترین موقعیت خود می‌دید و حمله نظامی را‌ ضربه نهایی برای فروپاشی ساختار سیاسی و شاید همبستگی اجتماعی کشور تلقی می‌کرد. این در حالی بود که در همان زمان ایران به دلیل آسیب‌های فراوانی که در دو دهه گذشته از فشارهای آمریکا دیده بود، نمی‌خواست ابعاد درگیری خود با آمریکا را گسترده‌تر کند؛ با این وجود برنامه‌ریزی هوشیارانه ایران برای جنگ با آمریکا که شامل مسدودسازی موفق تنگه هرمز و حملات دقیق و مداوم به پایگاه‌ها و منافع آمریکا در کشورهای حوزه خلیج فارس می‌شد، موجب شد برخلاف تصور ترامپ و برنامه‌ریزان آمریکایی و اسرائیلی حمله نظامی به ایران، راهبرد نظامی به ‌شکست ‌انجامیده و ترامپ مجبور به پذیرش تفاهم‌نامه پایان جنگ با ایران شود. تفاهم‌نامه‌ای که ‌قریب به اتفاق رسانه‌ها، تحلیلگران و شخصیت‌های سیاسی محتوای آن را در جهت منافع ایران دانسته، امضای آن را موفقیتی بسیار مهم برای کشورمان، در عرصه سیاسی و دیپلماتیک ارزیابی کرده و می‌کنند.