آخرین زنگ مدرسه به صدا درمیآید. دانشآموزان کلاس را ترک میکنند و معلم، شاید برای آخرین بار، دفتر حضور و غیاب را میبندد. نگاهی به تخته کلاس میاندازد؛ همان تختهای که سالها بر آن الفبا، دانش، اخلاق، امید و مسئولیت را نوشته است. چراغ کلاس خاموش و در مدرسه آرام بسته میشود؛ اما پرسشی همچنان باقی میماند: آیا با پایان خدمت اداری یک معلم، رابطه او با نظام تعلیم و تربیت نیز باید پایان یابد؟
این پرسش، صرفا احساسی یا تشریفاتی نیست؛ بلکه به کیفیت مدیریت سرمایه انسانی در بزرگترین دستگاه آموزشی کشور مربوط میشود. رضا یاراحمدی «کارزان» . بازنشسته آموزش‌وپرورش
