خطا در بارگذاری تصویر
هفته گذشته با مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب آغاز شد و با بمباران پنج استان کشورمان خاتمه یافت. همان موقع در فضای مجازی در پستهایی اشاره کردم که این مراسم تشییع، آنهم نهفقط در ایران بلکه در کشور دیگری هم که به مدت ۲۳ سال است تحت سلطه آمریکاست، بهگونهای که عراقیها حتی صاحب نفت خود و عایدات کسبشده از آن نیستند، با آن تصاویری که از عزاداریشان برای رهبر کشوری دیگر مخابره شد، بسیار بر ترامپ گران خواهد آمد که چنین هم شد. هفته گذشته با مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب آغاز شد و با بمباران پنج استان کشورمان خاتمه یافت. همان موقع در فضای مجازی در پست‌هایی اشاره کردم که این مراسم تشییع، آن‌هم نه‌فقط در ایران‌ بلکه در کشور دیگری هم که به مدت ۲۳ سال است تحت سلطه آمریکاست، به‌گونه‌ای که عراقی‌ها‌ حتی صاحب نفت خود و عایدات کسب‌شده از آن نیستند، با آن تصاویری که از عزاداری‌شان برای رهبر کشوری دیگر مخابره شد، بسیار بر ترامپ گران خواهد آمد که چنین هم شد. اینها را بگذاریم کنار پرچم‌های سرخ خون‌خواهی و وحشت حاصل‌شده از آن برای ترامپ که جرئت نکرد با هواپیمای اهدایی یکی از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، یعنی قطر، به آمریکا بازگردد و از ترس اینکه ممکن است اتفاقی حین پرواز بازگشت در این هواپیمای اهدایی کشور هم‌پیمان بیفتد، با هواپیمای قدیمی ریاست‌جمهوری آمریکا‌ از ترکیه خارج شد. تمام این تکه‌های پازل را که کنار هم بگذاریم، می‌توانیم به سطح وحشت و عصبیت ترامپ پی‌ ببریم؛ وحشت و عصبیتی که حتی اعتماد به هدیه کشوری هم‌پیمان را نیز شامل می‌شود و با بی‌اعتمادی و نگرانی از سوارشدن به آن، گویی ممکن است از قبل و برای چنین روزی‌ اخلالی پنهان در این هواپیما صورت گرفته باشد، حس عدم امنیت خود را این‌چنین با تعویض هواپیمای مخصوص خود نشان می‌دهد.