خطا در بارگذاری تصویر
در روزهایی که سایه نااطمینانی و اضطراب بر زندگی روزمره مردم سنگینی میکند، مدرسه -بهعنوان یکی از امنترین فضاهای اجتماعی برای کودکان- برای برخی خانوادهها دیگر آن پناه همیشگی نیست. پس از موج تازه اعتراضات، سختگیریها و افزایش محدودیتها و گسترش نگرانیها درباره احتمال درگیریهای خارجی، بخشی از والدین با پرسشی جدی روبهرو شدهاند: آیا فرستادن فرزندشان به مدرسه هنوز تصمیمی امن است؟ در روزهایی که سایه نااطمینانی و اضطراب بر زندگی روزمره مردم سنگینی می‌کند، مدرسه -به‌عنوان یکی از امن‌ترین فضاهای اجتماعی برای کودکان- برای برخی خانواده‌ها دیگر آن پناه همیشگی نیست. پس از موج تازه اعتراضات، سخت‌گیری‌ها و افزایش محدودیت‌ها و گسترش نگرانی‌ها درباره احتمال درگیری‌های خارجی، بخشی از والدین با پرسشی جدی روبه‌رو شده‌اند: آیا فرستادن فرزندشان به مدرسه هنوز تصمیمی امن است؟ در هفته‌های اخیر، زمزمه‌هایی از کاهش حضور دانش‌آموزان در برخی مدارس شنیده می‌شود؛ خانواده‌هایی که از ترس ناامنی یا حتی وقوع حمله‌ای ناگهانی، ترجیح داده‌اند فرزندانشان را در خانه نگه دارند؛ تصمیمی که اگرچه از سر محافظت و نگرانی گرفته می‌شود، اما پیامدهای آموزشی، روانی و اجتماعی گسترده‌ای برای کودکان و آینده آنها دارد. نبود آمار رسمی درباره میزان این غیبت‌ها، تصویر روشنی از ابعاد این پدیده به دست نمی‌دهد. با این حال، روایت‌های میدانی و گفت‌وگو با والدین، معلمان و کارشناسان نشان می‌دهد که ترس و بی‌اعتمادی درباره امنیت فضاهای آموزشی، به یکی از دغدغه‌های جدی این روزهای خانواده‌ها تبدیل شده است. اولویت با جان بچه است، نه نمره