از اواسط دیماه انگار زمان از حرکت ایستاده است. روزها کش میآیند و سنگینی غم، شهر را در خود فرومیبرد؛ اتفاقاتی تلخ و جگرسوز در قلب این سرزمین. در کوچهها و خیابانها، اعلامیههای عزاداری به دیوارها تکیه دادهاند؛ نهفقط نشانه اندوه یک خانواده بلکه روایت درد یک جامعه است. زهره فراهانی از اواسط دی‌ماه انگار زمان از حرکت ایستاده است. روزها کش می‌آیند و سنگینی غم، شهر را در خود فرومی‌برد؛ اتفاقاتی تلخ و جگرسوز در قلب این سرزمین. در کوچه‌‌ها و خیابان‌ها، اعلامیه‌های عزاداری به دیوارها تکیه داده‌اند؛ نه‌فقط نشانه اندوه یک خانواده بلکه روایت درد یک جامعه است.
