بارها به این فکر کردم که چرا برخی هنوز صبح به صبح یا در مناسبتهای خاص، پیامی را در شبکههای اجتماعی اینترنتی فوروارد میکنند. گاهی پیام ندیده ارسال شده و نام دیگری زیر آن نوشته شده است. گاهی هم خود ما، پس از خواندن متنی، خبری یا پستی، آن را برای دیگری ارسال میکنیم چون در آن لحظه احساس میکنیم او نیز باید آن را بخواند. در واقع یک خبر، یک لطیفه، یک تصویر، یک جمله یا حتی یک گلایه، از صفحه ما جدا و در صفحه دیگری ظاهر میشود.
