اقتصاد دیجیتال ایران حالا به جایی رسیده که دیگر نمیتوان آن را یک بخش حاشیهای از اقتصاد دانست. طی چند سال اخیر، سهم این اقتصاد از تولید ناخالص داخلی از ۴.۴۹ درصد در سال ۱۴۰۰ به ۷.۱۴ درصد در سال ۱۴۰۳ رسیده است؛ رشدی که شاید در نگاه اول خوشحالکننده و به نظر نویدبخش روزهای بهتر برای این حوزه باشد، اما بررسی بیشتر این سهم نشان میدهد که این رشد در لایه دوم و سوم آن و درواقع اقتصاد پلتفرمی و خدماتی رخ داده نه در هسته اصلی اقتصاد دیجیتال یعنی توسعه زیرساختها و سرمایهگذاری در آن. با این حال همین لایه دوم و سوم هم در سال ۱۴۰۴ با سه بار قطعی اینترنت و در سال ۱۴۰۵ با تقریبا دوماه قطعی اینترنت به خاطر جنگ و شرایط اجتماعی، آسیبهای زیادی دید.
