در روزهایی که غبار جنگ نرم، مرزهای فرهنگی و رسانهای کشور را بهشدت درگیر کرده است، مشاهده برخی گلایههای تند و تیز از رسانهملی، بیش از آنکه نشاندهنده یک دغدغه و مبتنی بر رشد و اصلاح باشد، تداعیگر یک سوء محاسبه راهبردی است. عجیب است؛ درست در لحظاتی که باید صفوف خودیها فشردهتر از همیشه باشد، برخی ترجیح میدهند دوربین نقد خود را نه به سمت رقبای برونمرزی، که به سمت خیمهگاه اصلی رسانهای نظام نشانه بگیرند.