محسن هاشمی نوشت: قرار گرفتن کشور در وضعیت خاکستری «نه جنگ و نه صلح» پاستور را وادار کرده است تا بسیاری از دشواریها، کمبودها و ریشههای بحرانهای اقتصادی را بدون تشریح عمومی تحمل کند. از یک سو، تبیین شفاف بنبستها و کسریها ممکن است در محاسبات بیرونی به عنوان «نقطه ضعف» یا پالس منفی به رقبا و دشمنان تلقی شود و از سوی دیگر، سکوت یا تعدیل روایتها، فضای افکار عمومی را در برابر گرانیها و مطالبات پاسخ نیافته مستعد ناامیدی میکند. این وضعیت همان تمثیل روشن «سرخ نگه داشتن صورت با سیلی» است؛ جایی که دولت ناگزیر بوده بار سنگین ناکارآمدیهای متراکم گذشته و تحریمهای خارجی را بر دوش بکشد، بدون آنکه امکان گفتوگوی بیپرده با جامعه را درباره ریشههای آن داشته باشد.
