تهران- ایرنا- پیش از آنکه فقط خدا چیزی بگوید، یک بدن روی صحنه آغاز به سخن میکند؛ مردی که در مرکز صحنه به کیسه بوکس ضربه میزند، تمرین میکند و با تمام توان خود را برای مبارزهای آماده میسازد که هنوز نمیدانیم حریفش کیست. همین تصویر نخست، شاید فشردهترین نشانه برای ورود به جهان نمایشی باشد که محمود رشیدی آن را نوشته، کارگردانی و بازی کرده است؛ اجرایی تکنفره که از بدن، رنج، زخم، انتخاب و تنهایی عبور میکند تا به پرسشهایی درباره خدا، شیطان، نفس و رهایی برسد.
