کرمان - ایرنا - شاه نعمتالله ولی را بیشتر با نامی آشنا در تاریخ عرفان و ادبیات ایران میشناسند، اما مرور کتاب «تحقیق در احوال و نقد آثار و افکار شاه نعمتالله ولی» نشان میدهد که او افزون بر جایگاه عرفانی خود، شاعری صاحبسبک و دلبسته سُنت شعر عرفانی فارسی بوده است؛ شاعری که از مولانا بیش از دیگران تاثیر پذیرفته و در کنار آن، در آثارش از ابوسعید ابوالخیر، سنایی و عطار نیشابوری نیز با احترام یاد کرده و به موضوع مهدویت هم توجهی ویژه داشته است.
