در میان انبوه خبرها و تحلیلهای روزمره، گاهی رویدادی چنان مؤثر و ریشهای رقم میخورد که رسانهها را ناچار از بازتعریف نقش خود میکند. آنچه در چند وقت اخیر و بهویژه پس از تجمعات خودجوش مردمی از ۹اسفندماه در سراسر کشور شکل گرفت، فقط یک رخداد اجتماعی ساده نبود بلکه نقطه عطفی در نسبت رسانه با جامعه بهشمار میرود که در مراسم وداع و تشییع قائد امت (رهبر شهید) بیش از پیش نمود پیدا کرد. در این میان، برنامه «گفتوگوی ویژه مردمی» شبکه تهران با درک این لحظه تاریخی، گامی فراتر از یک پوشش معمولی برداشت و الگویی تازه از مواجهه با واقعیت اجتماعی را به نمایش گذاشت که در آن مردم از سوژه به راوی تبدیل میشوند. این تجربه موفق، بستری را فراهم کرد تا رسانه ملی بتواند گامهای عملی خود را برای نزدیک شدن به تراز مطلوب رهبری یعنی «رسانه در تراز بعثت امت» بردارد. با این حال، اهمیت این رویداد ما را با این پرسش اساسی روبهرو میکند که چگونه میتوان مردمیسازی رسانه را از یک ابتکار مقطعی، به یک الگوی پایدار، هوشمند و نهادینه در ساختار رسانه ملی تبدیل کرد؟