چرا «تن‌تن» هنوز زنده است؟‌

فُکُل‌های نارنجی که همیشه به بالا تاب خورده،‌ صورت گرد،‌ پلیور آبی و سگ سفیدِ بانمکی که در تمام ماجراها همراهش است. این تصویر، بی‌درنگ ما را به یاد «تَن‌تَن» می‌اندازد؛ همان خبرنگار شجاع و محبوب بلژیکی که ۹۷ سال پیش در صفحات یک هفته‌نامه متولد شد. اما برخلاف بسیاری از شخصیت‌های داستانی، «تن‌تن» با گذشت نزدیک به یک قرن، نه تنها از یادها نرفته بلکه هنوز مخاطبان را با ماجراهای خود مجذوب می‌کند. کمتر شخصیتی در دنیای داستان و تصویر وجود دارد که بتواند همزمان ساده،‌ صادق، ماجراجو و ماندگار باشد؛‌ «تن‌تن»‌ یکی از همان استثناهاست. این قهرمان در قامت «خبرنگار»، نه قدرت خارق‌العاده دارد، نه لباس عجیب، اما بیش از ۹۰ سال است که خوانندگان را با خود به گوشه و کنار جهان می‌برد. «تن‌تن» در سال ۱۹۲۹ میلادی، از ذهن خلاق «هرژه» خلق شد؛‌ هنرمند بلژیکی که با نام «ژرژ رمی»‌ در سال ۱۹۰۷ در بروکسل متولد شد و با معکوس کردن حروف اولش به «آر. ژ.» نام مستعارش را ساخت. نتیجه روی کاغذ آمدن تصورات «هرژه»، خبرنگار جوانی شد که انگار همیشه آماده حرکت و ماجراجویی است. اما از همان ماجراهای اول واضح بود که «تن‌تن» قرار نبود یک شخصیت صرفا سرگرم‌کننده باشد، این پسر جوان که آرام و قرار ندارد،‌ در واقع نماد دیدگاه‌های ژرف‌تری همچون کنجکاوی بی‌پایان، شجاعت خدشه‌ناپذیر و پایداری در راه حقیقت است.