تهران- ایرنا- در انیمیشن «نگهبانان خورشید»، بهرام و جانو هر دو کودکانیاند بدون پدر و مادر. یکی با مادربزرگ زندگی میکند و دیگری با عمه. این انتخاب، در ظاهر میتواند یک تصمیم دراماتیک ساده به نظر برسد؛ اما اگر کمی عقبتر بایستیم و به حافظه جمعی سینمای کودک و نوجوان ایران رجوع کنیم، متوجه میشویم با یک استثنا طرف نیستیم، بلکه با یک الگوی تکرارشونده و نگرانکننده روبهرو هستیم.
