روزگار استقلال خوش نیست

شواهد نشان می دهد که اوضاع در باشگاه استقلال آن طور که هوادارانش فکر می‌کنند روبه‌راه نیست. بعد از جدایی رامین رضاییان در فصل نقل و انتقالات و پیوستن به فولاد خوزستان، به دلیل بسته بودن پنجره آبی‌ها عملا بهترین فرصت برای ریکاردو ساپینتو از دست رفت. او این روزها بیشتر از اوایل فصل از شرایطی که در باشگاه حاکم است گله می‌کند. شواهد نشان می دهد که اوضاع در باشگاه استقلال آن طور که هوادارانش فکر می‌کنند روبه‌راه نیست. بعد از جدایی رامین رضاییان در فصل نقل و انتقالات و پیوستن به فولاد خوزستان، به دلیل بسته بودن پنجره آبی‌ها عملا بهترین فرصت برای ریکاردو ساپینتو از دست رفت. او این روزها بیشتر از اوایل فصل از شرایطی که در باشگاه حاکم است گله می‌کند. مرد پرتغالی از اینکه سرپرست مدیرعاملی باشگاه در بین دو نیمه بازی مقابل استقلال خوزستان به رختکن رفته ناراحت بود و این ناراحتی را در کنفرانس خبری بعد از مسابقه هم نشان داد. او گفت که سه هفته‌ای هست که با تاجرنیا تماسی نداشته و آمدن او به رختکن درست نبوده است. او در نشست خبری قبل از دیدار با پیکان هم گفت که تنهاست و از شرایط باشگاهی مثل استقلال رضایت ندارد. همانطور که ساپینتو از بسته بودن پنجره نقل و انتقالات تیم بی‌خبر بود احتمالا از وجود «بند فسخ» در قرارداد یاسر آسانی هم بی‌اطلاع است. او در مورد اندونگ هم گفت که نمی‌داند چه شرایطی باعث جدایی او از جمع شاگردانش شده است. در حالی که علی تاجرنیا بیش از مهلتی که باید، مدیریت این باشگاه را همچنان بر عهده دارد و به نظر می‌رسد که استقلال برای او به منزله سکویی برای بیشتر دیده شدن و البته رسیدن به اهداف و جایگاه‌هایی چون شورای شهر تهران بوده است. او در روزهایی که تیم استقلال نیاز به تقویت و شاید حمایت‌های معنوی داشت به دنبال تیم‌داری آن هم با ستاره‌های بزرگ بود. علی تاجرنیا مدیر خوبی است ولی بیش از آنکه به دنبال مدیریت ورزشی باشد، استفاده از ورزش به عنوان یک ابزار دیپلماسی را بیشتر دوست دارد. حتی اگر او برای مدیرعاملی باشگاه علی نظری جویباری را هم در نظر گرفته باشد، یک بار دیگر اشتباه استراتژیک خود را در انتخاب مدیری که قبلا آزمون خود را پس داده است نشان می‌دهد.