خطا در بارگذاری تصویر
در شرایطی که فضای امنیتی خلیج فارس و دریای عمان بار دیگر تحت تأثیر آرایش نظامی ایالات متحده قرار گرفته، گزارش شبکه خبری سیانان در آمریکا مبنی بر اینکه «جنگ بعدی ممکن است نه در مرکز تهران، بلکه در تنگه هرمز و خلیج فارس آغاز شود»، بار دیگر نگاهها را به یکی از حساسترین و تعیینکنندهترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان معطوف کرده است. در شرایطی که فضای امنیتی خلیج فارس و دریای عمان بار دیگر تحت‌ تأثیر آرایش نظامی ایالات متحده قرار گرفته، گزارش شبکه خبری سی‌ان‌ان در آمریکا مبنی بر اینکه «جنگ بعدی ممکن است نه در مرکز تهران، بلکه در تنگه هرمز و خلیج فارس آغاز شود»، بار دیگر نگاه‌ها را به یکی از حساس‌ترین و تعیین‌کننده‌ترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان معطوف کرده است. تنگه هرمز، این باریکه آبی که بخش قابل ‌توجهی از انرژی جهان از آن عبور می‌کند، اکنون نه‌فقط یک گذرگاه اقتصادی، بلکه مرز باریکی میان صلح شکننده و بحران فراگیر تلقی می‌شود. هم‌زمان با استقرار ناوهای آمریکایی در منطقه و تشدید تهدیدهای نظامی علیه ایران، انتشار خبرهایی درباره برگزاری یک مانور دریایی و نظامی مشترک میان ایران، روسیه و چین در تنگه هرمز و دریای عمان، ابعاد تازه‌ای به معادلات امنیتی منطقه بخشیده است؛ مانوری که فراتر از جنبه‌های صرفا نظامی، حامل پیام‌های راهبردی چندلایه برای بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است. براساس گزارش‌های مختلف تأییدنشده در شبکه‌های اجتماعی، ناوگان روسیه با حدود ۶۰ جنگنده عازم آب‌های ایران در دریای عمان و تنگه هرمز شده و ناوگان چین نیز در مسیر پیوستن به این رزمایش قرار دارد. این تحرکات در حالی صورت می‌گیرد که چین در سال‌های اخیر همواره کوشیده‌ از ورود مستقیم به درگیری‌های نظامی در خاورمیانه پرهیز کند؛ منطقه‌ای که هر بحران در آن می‌تواند پیامدهایی زنجیره‌ای برای نظم جهانی به‌ همراه داشته باشد. از همین‌رو، حضور هم‌زمان دو قدرت بزرگ شرقی در کنار ایران، آن‌‌هم در حساس‌ترین نقطه ژئوپلیتیکی جهان، چرخشی معنادار تلقی می‌شود و پرسش‌های جدی درباره اهداف واقعی، دامنه پیام‌ها و مخاطبان اصلی این مانور ایجاد می‌کند.