دموکراسی مطلق است

«طبقه سوم» یعنی مردم؛ مردمی از جنس و جنم‌های متفاوت که تمایزشان با طبقه اول و دوم در قدرت این دو گروه و جایگاهی که گرفته‌اند آشکار می‌شود. ویژگی مهم طبقه سوم این است که ایدئولوژیک نیست‌ و بیش از هر چیز توصیف مرتبه‌ای است که جمعیتی از کسبه، کشاورزان، کارگران، کارمندان و روشنفکران در آن قرار دارند. «طبقه سوم» یعنی مردم؛ مردمی از جنس و جنم‌های متفاوت که تمایزشان با طبقه اول و دوم در قدرت این دو گروه و جایگاهی که گرفته‌اند آشکار می‌شود. ویژگی مهم طبقه سوم این است که ایدئولوژیک نیست‌ و بیش از هر چیز توصیف مرتبه‌ای است که جمعیتی از کسبه، کشاورزان، کارگران، کارمندان و روشنفکران در آن قرار دارند. طبقه سوم بیش از عناوین دیگری همچون فقرا، تهیدستان و مستضعفان، قابلیت دربرگیری توده‌ها و توان تغییر وضعیت موجود را دارد؛ چراکه درد مشترک آنان بازیابی کرامت انسانی و حقوق ازدست‌رفته مادی‌شان است. تعبیر «طبقه سوم» را اولین بار در آستانه انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹، امانوئل ژوزف سیه‌یس به کار برد. اگرچه سیه‌یس با جزوه «طبقه سوم» به شهرت رسید، آنچه او را ماندگار کرد دفاعش از مردمی بود که همواره تحت سلطه دو طبقه دیگر «کلیسا» و «اشراف» بودند. بیشترین حملات سیه‌یس به اشرافی است که برای جامعه مفید نیستند و دست ‌بر قضا از بیشترین امتیازات برخوردارند. انتقادات تندوتیز این نماینده طبقه سوم که به طرز حیرت‌انگیزی از دوره ترور (وحشت) جان سالم به در برد، یکی از دلایل شعله‌ورشدن آتش انقلاب فرانسه بود. سیه‌یس ازجمله نخستین کسانی است که در جزوه «طبقه سوم» به مفهوم «قدرت مؤسس» اشاره می‌کند: «قانون اساسی، در هر یک از اجزایش، نه آفریده قدرت تأسیس‌شده، بلکه منبعث از قدرت مؤسس است». سیه‌یس جزء نخستین نظریه‌پردازانی است که میان «قدرت مؤسس» و «قدرت تأسیس‌شده» تمیز می‌گذارند و به تعبیری دور باطل بنیادستیزی و محافظه‌کاری را از میان برمی‌دارند. سی‌یس ملت را همان قدرت مؤسس می‌داند که در یک وضع طبیعی همیشگی قرار دارد. به نظر او، تکیه‌گاه قدرت و قانون، ملت یا اراده ملت است که خود بیرون و بالاتر از هرگونه حکومت و قانون قرار دارد.۱ در اینجا بیش از هر چیز تأکید بر این عبارت است که تکیه‌گاه قدرت و قانون، ملت یا اراده ملت است و آنان بالاتر از هر دولت و قانونی قرار دارند. سی‌یس باور دارد اطاعت از مردم همان اطاعت از قانون است.